Podstawowe zasady funkcjonowania euroregionów

    1) Zasada pomocniczości (subsydiarności), rozumiana jako pomoc instytucji i organizacji międzynarodowych oraz krajowych w realizacji przez regionalne i lokalne społeczności celów współpracy transgranicznej;
    2) Zasada partnerstwa, równoprawności i równorzędności stron tworzących euroregion;
    3) Zasada solidarności obszarów transgranicznych dążąca do kompromisu pomiędzy konkurencyjnymi poglądami;
    4) Zasada istnienia koncepcji bądź strategii rozwoju transgranicznego służąca wypracowaniu wspólnej perspektywy transgranicznego rozwoju regionalnego.

Do równie ważnych kanonów zaliczyć należy także:

    1) Zasadę dobrego sąsiedztwa mieszkańców pogranicza;
    2) Zasadę zachowania tożsamości (narodowej, państwowej, regionalnej i lokalnej) przez współpracujące jednostki terytorialne i społeczności lokalne;
    3) Zasadę dobrowolności uczestniczenia w euroregionie i w różnych formach współpracy;
    4) Zasadę dążenia do symetrii i parytetów, polegającą na tym, że każda ze stron dysponuje taką samą ilością głosów we wszystkich organach i takim samym prawem do reprezentowania interesów euroregionu;
    5) Zasadę pragmatyzmu oraz analizy rachunku kosztów i korzyści,
    6) Zasadę kierowania się przyjaźnią i zaufaniem w uzgadnianiu wspólnych zamierzeń przekraczających granice;
    7) Zasadę consensusu, czyli ustawicznego szukania wspólnego stanowiska w drodze rozmów i negocjacji;
    8) Zasadę rotacji, tzn. zmiany miejsc organizacji i przeprowadzania różnych inicjatyw, także zmiany w przewodniczeniu różnym gremiom i instytucjom euroregionu.